Verhalen voor kinderen en mensen die met kinderen werken.

---

Die ene zeester.

Aan zee is het vloed geweest. De ver op het strand rollende golven hebben heel veel zeesterren meegenomen. Nu wordt het eb. De golven komen steeds minder ver en nemen de zeesterren niet meer mee terug de zee in, maar laten ze liggen op het zand. Zonder water kunnen ze niet leven. Ze zullen verdrogen en doodgaan, voordat het weer vloed wordt. De nieuwe golven komen dan te laat.
Er lopen veel mensen op het strand, die het zien gebeuren. En, er loopt ook een klein jongetje, dat zeesterren oppakt en ze weer in het water gooit. “Waarom doe je dat?”, vraagt een man. “Er liggen duizenden zeesterren. De meeste gaan toch dood. Wat maakt het nou uit, wanneer je er nog een paar redt?” Het jongetje kijkt naar de spartelende zeester in zijn handen. Dan kijkt hij de man aan en zegt: “Ik kan niet voor al die zeesterren iets doen, maar voor deze wel!” En hij gooit hem terug in de zee.

---

Zin in verhalen wil zingevende verhalen doorgeven. We hopen, dat ze mensen bereiken, die ze willen delen met kinderen, die er met kinderen over willen “filosoferen”. Dat kan zijn in het onderwijs, in een therapeutisch contact, thuis, of in een andere vorm van werken met kinderen. Daarbij kan gebruik worden gemaakt van de open vragen en de richtvragen, die aangereikt worden in de lesbrieven, die ook buiten het onderwijs misschien als praatpapier te gebruiken zijn.

Soms kan een verhaal uit onze kindertijd op een beslissend moment in ons leven een rol spelen. Dat ene verhaal is dan, net als die ene zeester, kostbaar, waardevol, zingevend.